Warszawa 1999 ss. 136, oprawa miękka, 16 s. - wybrane ilustracje na kredzie.

Korczak: Żyd-Polak, Polak-Żyd... Nie jedyna to dwoistość w życiowej kondycji Korczaka.
Szczególnie w jego myśleniu - jak wiemy - często rozpiętym między przeciwległymi biegunami.
I w postawie naznaczonej charakterystycznymi ambiwalencjami w odczuwaniu życia i sytuacji człowieka.
A jednak problem tożsamości Korczaka, jego dwoistości narodowej i kulturalnej, nie stał się u nas
(inaczej niż w Izraelu) zbyt częstym przed- miotem namysłu. Jeżeli już, to czyniono to raczej zdawkowo
i pobieżnie, bez wnikania w to, co kryje się pod powierzchnią Korczakowskiego dyskursu, bez wykraczania
poza obszar jego własnego języka i Świado- mości. Prezentowane tu teksty (nigdzie dotąd nie publikowane,
we fragmentach jednak cytowane niejednokrotnie) stanowią znakomity przyczynek do rozjaśnienia
tej problematyki. Otwierają się na nią szeroko jak okno. A z drugiej strony - paradoksalnie - są "ciemne",
najistotniejszym tre- ściom pozwalające prześwitywać zaledwie między wierszami, w niedo- powiedzeniach
i aluzjach, w kontekstach trudnych nieraz do rozpozna- nia. I co istotne, odznaczają się cechą - i jasną,
i ciemną zarazem, bo dojrzeć ją i łatwo, i trudno (pod latarnią, jak wiadomo, najciemniej), że są pisaniem
w polskim języku o sprawach żydowskich (choć nie tylko o nich). I w tym wymiarze są dwubiegunowe
ze swej istoty, wewnętrznie dwoiste w samym sposobie istnienia, co wraz z zawartością musi być dla
badaczy szczególnie frapujące. Dla czytelnika zainteresowanego Korczakiem teksty te są przede wszystkim
rewelacyjnym przyczynkiem do biografii. Naświetlają jej fragment, który przypada na lata trzydzieste,
fragment dramatyczny, a mało dotąd znany i poznany.

fragment wstępu Bożeny Wojnowskiej.